Opis

Sankyo Kohki Komura TELEMORE 2x L.S – teleconwerter 2x mocowanie Leica Leitz LTM / M39

Używany w bardzo dobrym stanie, szkła bez rys, sprawny

W zestawie: telekonwerter + przedni i tylny dekielek, wizjer + dekielek (wizjer pracuje od 90mm do ok 270mm ale wydaje nam się że nie otwiera do końca wewnętrznych blaszek do kadrowania), futerał

Gwarancja: 1 miesiąc

Wystawiamy paragon lub fakturę VAT-marża

Komura był producentem obiektywów w latach 50. i 70. XX wieku, produkując obiektywy do lustrzanek, obiektywy dalmierzowe LTM, obiektywy Bronica i obiektywy wielkoformatowe. Firma macierzysta Komury, Sankyo Kohki Works Ltd, sprzedawała obiektywy również pod innymi markami – Accurar, Acall, Tanars oraz Honor i SunSola. Nazwę Kohki można zapisać jako Kohki lub Kōki. Komura wyprodukował kopię legendarnego obiektywu Nikkor 105mm f/2.5, a także oferował model 105mm f/2 LTM. Mieli kilka unikatowych produktów, takich jak obiektyw 200mm f/4.5 LTM i konwerter 2X Telemore LTM.

Telekonwerter Telemore 2X LTM przykręca się do tylnej części obiektywu LTM. Cechą telekonwerterów Komura jest to, że są one sprzężone RF z ogniskowaniem. W Telemore krzywka ustawiająca ostrość obiektywu porusza się po kole, które z kolei popycha krzywkę, a ta z kolei dociska ramię ustawiające ostrość w dalmierzu. Teoretycznie Telemore nie dodaje żadnego błędu ostrości.

W latach 80. firma Leica (wówczas Leitz) opracowała telekonwerter 1,5x o nazwie Leitz Extender-M 1.5x 11238. Ten Extender-M nigdy nie trafił do sprzedaży. Podobno wyprodukowano 1000 egzemplarzy, które następnie zniszczono (ok 10 z nich trafiło do powszechnego użytku)

Obiektyw Komura 2X Telemore działa przy wszystkich odległościach ostrzenia – w tym nieskończoności. Ustawianie ostrości odbywa się za pomocą dalmierza, a kadrowanie za pomocą dołączonego zmiennego wizjera. Zmiennego wizjera Komura można używać do ustawiania ostrości w zakresie od 80 mm do 270 mm, choć sam wizjer jest dość słaby. Optyczny RF aparatu Leica M umożliwia regulację ostrości, ale szanse na jej uzyskanie są nikłe. Jedynym realistycznym sposobem na ustawienie ostrości jest użycie wizjera elektronicznego (EVF) lub trybu Live View w aparacie Leica M-240. Używanie obiektywu 2X Telemore z aparatem bez elektronicznego wizjera, takim jak Leica M9, ​​byłoby bezcelowe.

Wydajność Telemore’a jest marginalna. Przy wszystkich przysłonach występuje pewne winietowanie, a rogi są miękkie, ale centralne 50-60% kadru jest przyzwoite przy odległościach od 10 do 50 stóp. Przy dużych odległościach kontrast i ostrość wyraźnie spadają. W przypadku Canona 100 mm F2 Serenar LTM najlepsza przysłona to F4 do F5.6. Wydajność przy pełnym otwarciu jest żałosna. Canon 135 mm F3.5 LTM radził sobie nieco lepiej, ale wydajność jest nadal co najwyżej marginalna. Zakładając roboczą przysłonę F4 lub F5.6, plus 2-stopniową utratę światła i potrzebę czasów otwarcia migawki co najmniej 1/400 lub krótszych; fotografowanie z ręki Telemore’em 2X jest mało prawdopodobne. Jeśli idziesz na długość statywu, teleobiektyw SLR za pośrednictwem adaptera Leica R-Adapter M (14642) ma większy sens i zapewni znacznie lepszą wydajność.